Kubo and the Two Strings (2016) OCR 23.976 fps runtime 01:41:36
หากเจ้าต้องกะพริบตา รีบกะพริบซะ
จงตั้งใจดูทุกสิ่งที่เจ้าเห็นและได้ยิน
ไม่ว่ามันจะประหลาดสักแค่ไหน
และขอเตือนไว้ก่อน
หากเจ้าอยู่ไม่สุข หรือมองไปทางอื่น
หรือลืมตอนใดตอนหนึ่ง ที่ข้าเล่า
แม้จะแป๊บเดียว
พระเอกของเรา ก็จะตายแน่นอน
เขามีนามว่า คูโบ้
ตาของเขาปล้นบางสิ่งไปจากเขา
แต่นั่นเป็นเพียงแค่เล็กน้อย
คูโบ้ และพิณมหัศจรรย์
ว่ายังไง คูโบ้
วันนี้เป็นไงบ้างฮะ
ผู้คนก็ไม่เลวนะ
ข้าได้มา 2 เพนนีกับเศษด้ายก้อนนึง
ด้ายดีซะด้วย
แล้ววันนี้จะเล่าเรื่องอะไรล่ะ
เหมือนเดิมฮะ
- ปีศาจเหรอ - แน่นอน
เจ้าเล่าเรื่องไก่พ่นไฟด้วยได้ไหม
ไก่อีกแล้วเหรอ
ก็มันฮาดีนี่
หยอดมุกตลก ทำให้เรื่องสนุกขึ้นนะ
คนดูต้องโยนเงินให้เจ้าแน่ ข้ามั่นใจ
ไม่ก็โยนอย่างอื่นแทน ไม่รู้สินะ
ก็ได้ ไว้ข้าดูก่อน
แล้วหนนี้เจ้าจะเล่าจนจบรึเปล่า เจ้าหนู
หากเจ้าต้องกะพริบตา รีบกะพริบซะ
จงตั้งใจดูทุกสิ่งที่เจ้าเห็นและได้ยิน
ไม่ว่ามันจะประหลาดสักแค่ไหน
และขอเตือนไว้ก่อน
หากเจ้าอยู่ไม่สุข หรือมองไปทางอื่น..
หรือลืมตอนใดตอนหนึ่งที่ข้าเล่า
แม้จะแป๊บเดียว
พระเอกของเรา ก็จะตายแน่นอน
ฮานโซ่เป็นซามูไรที่เก่งกาจ แต่เขาตัวคนเดียว
เขาต้องสูญเสียครอบครัวไป อาณาจักรของเขาล่มสลาย
กองทัพเขายัง ถูกราชาจันทราจอมโ(Copyright)ดทำลาย
พวกท่านอาจจำได้
ฮานโซ่กำลังพเนจรในฟาร์แลนด์แดนห่างไกล เพื่อตามหาชุดเกราะวิเศษ
อาวุธหนึ่งเดียวในโลก
ที่จะปกป้องเขา จากอำนาจของราชาจันทราได้
ชุดเกราะนี้ประกอบด้วย 3 ชิ้น
- ชิ้นแรก... - ข้ารู้ ข้ารู้
ดาบแกร่งไร้หัก
ชิ้นที่ 2
เกราะอกฟันแทง...
ฟันแทงไม่เข้า
ฟัน-แทง-ม่าย-เข่า
ใช่
และสุดท้าย อาวุธชิ้นที่ 3 ชิ้นสุดท้ายของชุดเกราะ
ข้ารู้อันนี้ เลือกข้า
หมวกเหล็กคงกระพัน
ก่อนที่ฮานโซ่จะทันได้ชุดเกราะ
และนำมารวมกัน เพื่อใช้พลังวิเศษของชุด
เขาถูกเหล่าอสูร ของราชาจันทราดักเล่นงาน
เจ๋งมาก
ฆ่าไก่เลย ทำเป็นไก่(Copyright)ีกซะเลย
ขุ่นพระ
ฮานโซ่ร้อนรุ่มด้วยไฟแค้น
ต้องทนทุกข์ ที่ถูกพรากครอบครัวที่รักไป
ในที่สุด พระเอกของเรา ได้พบกับศัตรูคู่อาฆาตของเขา
ราชาจันทรา
พรุ่งนี้กลับมาฟังตอนจบให้ได้นะฮะ
อะไรอ่ะ เอาจริงดิ
คนชอบดูตอนจบนะ
จะรีบไปไหน
อย่า อย่าเพิ่งไป ทิ้งไปไม่ได้นะ
คูโบ้
- คูโบ้ - ฮะ ท่านแม่
ข้าอยู่นี่
หิวไหม
และถึงแม้เขาแทบมองไม่เห็น กระทั่งมีอตัวเองที่อยู่ตรงหน้า
ฮานโซ่และกองทัพซามูไรผู้ภักดีต่อเขา ยังคงเดินฝ่าพายุหิมะต่อไป
แล้วทันใดนั้น มันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
พายุแหวกออกต่อหน้าเขา
ฮานโซ่ถอนหายใจออกมา ที่เขาถึงบ้านแล้ว
ป้อมปราการของเขารึ
- ปราสาทเผ่าด้วง - ใช่
ณ ตะเข็บชายแดนฟาร์แลนด์
ที่ใช้เวทมนตร์วิเศษ หลบซ่อนจากราชาจันทรา
แล้วเกิดอะไรขึ้น ตอนเขาไปถึงปราสาท
ใครไปถึงปราสาทเมื่อไร
ฮานโซ่ ท่านพ่อไง
ฮานโซ่... ฮานโซ่ไปที่ปราสาทเหรอ
เขา...
ขอเวลาแม่แป๊บนึง แม่...
ไม่ๆ
ลืมแล้ว แม่จำไม่ได้
แม่ขอโทษ คูโบ้
แม่อาจจะจำเรื่องอื่นได้
ท่านแม่... ท่านพ่อเป็นคนยังไงฮะ
เรื่องนี้ง่ายมาก
ฮานโซ่เป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ่ เก่งทั้งเพลงดาบและยิงธนู
ไม่ใช่ ท่านพ่อเป็นคนยังไง
เวลาที่ท่านไม่ต่อสู้ เวลาที่พ่ออยู่กับพวกเรา
ลูกคล้ายพ่อมาก
- คล้ายข้าเหรอ - ใช่
เข้มแข็ง (Copyright)ลาดและตลก
อ้อ แถมหล่อมากๆ
- โธ่ ท่านแม่ - เชื่อแม่สิ
อย่าได้ลืมว่าพ่อเขารักลูก มากแค่ไหน
พ่อตายเพื่อปกป้องพวกเรา
- ราชาจันทรา... - ตาของลูก
ตาและพวกน้องสาวแม่ ฆ่าพ่อข้าจริงๆ หรือ
มันไม่จริง ใช่ไหม
พวกเขาเป็นคนในครอบครัว
ไม่ใช่ พวกเขาเป็นปีศาจ
ตาและพวกน้องสาวแม่ ควักตาของลูกไป
ต้องไม่ให้พวกนั้นหาลูกเจออีก ไม่เด็ดขาด
ลูกต้องซ่อนตัวเมื่อฟ้ามืด
ไม่งั้นพวกนั้นจะหาลูกเจอ และพรากลูกไปจากแม่
สัญญากับแม่นะ ลูกจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น
สัญญากับแม่ก่อน คูโบ้
ไม่ต้องเศร้านะ คูโบ้
คูโบ้...
จำได้ไหมว่าลูกต้องทำอะไร คูโบ้
จำได้ไหม
"พกข้าติดตัวตลอด เจ้าจ๋อ"
และ...
และใส่ชุดคลุมของท่านพ่อตลอดเวลา
ใช่แล้ว คูโบ้
และยังมีอีกเรื่อง
ลูกห้าม.. ลูกต้องไม่อยู่ข้างนอก ตอนมืดเด็ดขาด
จำได้ไหม
- ฮะ เจ้าจ๋อ - เก่งมาก
ได้เวลานอนแล้ว
ท่านแม่ ตื่น แม่แค่ฝันไป
ไม่ คูโบ้
- คูโบ้ นั่นลูกใช่ไหม - ใช่ฮะ ท่านแม่ ข้าอยู่นี่
คูโบ้ เกิดอะไรขึ้นกับตาของลูก
เจ้าหนูกระดาษ
ทางนี้ ทางนี้
มาเร็ว มา
มานั่งข้างยาย ยายจองที่แจ๋วๆ ไว้ให้
เจ้าคิดว่าไง
ยายแต่งสวย มารับวันสำคัญนี้เชียวนะ
ยายชอบเทศกาลที่สุด
เวลาเ(Copyright)ลิม(Copyright)ลอง
เสียดายที่เจ้าไม่เคยอยู่ หลังอาทิตย์ตกดิน
เขามีดอกไม้ไฟ ร้องรำทำเพลง และกินเลี้ยง แน่นอน
แต่ที่เจ๋งที่สุด
เจ้าเห็นโคมไฟกับป้ายบูชาไหม
เราใช้มันติดต่อกับคนที่เรารัก ผู้จากเราไปแล้ว
เราฟังเรื่องราวของเขา
และนำเขากลับไปยัง แดนสงบชั่วนิรันดร์
จริงเหรอ ยายได้คุยกับใครรึยัง
ได้คุยแล้ว สามีของข้า
เสียงเขาดัง(Copyright)ะ(Copyright)าน เหมือนเวลาเจ้าพูด ตอนเล่านิทาน
อยู่กันมา 72 ปี เขาเงียบเป็นเป่าสาก
ตอนนี้พอเขาจากไป เขากลับจ้อไม่หยุด
เจ้ามีคนที่อยากคุยด้วยสิท่า
มากที่สุด
แล้วมัวรออะไรอยู่
ไม่ต้องใช้โคมไฟหรือฮะ
ข้าเชื่อว่าเจ้าทำเองก็ได้
ใช้กระดาษที่เจ้าพับไง
เห็นไหม
ไม่ใช่แค่หน้าสวยนะ
เอ้า รีบไป
ไป ยังพอมีเวลาก่อนค่ำ
ไป รีบไปเร็วเข้า
วางโคมไฟไว้ที่ป้ายบูชา
เก่งมาก
แล้วทำไงต่อคะ ท่านพ่อ
เราก็สวดมนต์
ขอให้ดวงวิญญาณท่านย่า ทำให้ไฟสว่างขึ้น
ท่านย่าช่วยทำให้...
เบาๆ เบาๆ
หวัดดีฮะ ท่านพ่อ หวังว่าท่านพ่อคงสบายดี
เอ๊ย ลูกรู้ว่าท่านพ่อตายแล้ว แต่หวังว่าทุกอย่างโอเค
ดู นี่เสื้อคลุมของพ่อ
แม่บอกว่าข้าจะโตใส่ได้พอดีเอง
แม่ว่าพ่อเป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่ ที่ตายเพื่อปกป้องข้า
พ่อช่วยตาข้าไว้ได้ข้างนึง
มี 2 ข้างคงดีมาก แต่ยังไงก็ขอบคุณฮะ
ท่านพ่อ ข้าเป็นห่วงท่านแม่
แม่เริ่มเลอะเลือนมากขึ้นทุกๆ วัน
แม่เล่าเรื่องพ่อให้ฟังเยอะแยะ
แต่ข้าชักไม่แน่ใจ
ข้าคิดว่าแม่จำไม่ได้แล้ว ว่าอะไรเรื่องจริง
ข้าก็ไม่รู้แล้วว่าเรื่องไหนจริง
ข้าแค่อยากให้ท่านพ่ออยู่ด้วย
ข้าจะได้คุยกับพ่อ เห็นพ่อ จะได้รู้ว่าข้าควรทำยังไง
พ่อคะ พ่อคะ ท่านย่ามาแล้ว ท่านย่ามาแล้ว
ตอนนี้ถึงช่วงสุดท้ายแล้ว
เราต้องช่วยส่งย่า กลับไปยังโลกแห่งวิญญาณ
แต่ท่านย่าเพิ่งมาเองค่ะ
ไปเร็ว
ท่านพ่อ อยู่ไหม
มาแล้วบอกด้วย
ตามใจ
ยังไงข้าก็ไม่ต้องการพ่ออยู่แล้ว
คูโบ้
ข้าขอโทษ
คูโบ้
เจ้าหนู
เกิดอะไรขึ้นกับตาของเจ้า
เจ้าเป็นใคร แล้วรู้ชื่อข้าได้ไง
เราเป็นญาติกัน คูโบ้
แม่เจ้าเป็นพี่สาวข้า
พวกเราตามหาเจ้ามานานมาก
ดีใจจริงๆ ที่เจอเจ้า คูโบ้
แบบเผชิญหน้า
มา คูโบ้ มาหาน้าของเจ้าสิ
ไม่มีอะไรต้องกลัว คูโบ้
เราแค่ต้องการตาอีกข้างของเจ้า
ท่านตาเจ้าชื่นชมมันเหลือเกิน
ช่วยด้วย ช่วยด้วย
ใครก็ได้ช่วยด้วย
ช่วยข้าด้วย ระวัง
หนีเร็ว
เรามาแล้ว คูโบ้ ครอบครัวของเจ้า มาหาเจ้าแล้ว
คูโบ้
ท่านแม่
คูโบ้ เจ้าต้องตามหาชุดเกราะ มันเป็นทางรอดทางเดียวของเจ้า
จำไว้นะ
ท่านแม่ ท่านแม่ ไม่
ท่านแม่
คูโบ้
เจ้าได้ยินข้าไหม คูโบ้
ข้าบอกว่าแม่เจ้าไม่อยู่แล้ว
หมู่บ้านของเจ้าถูกทำลาย ถูกเผาราบเป็นหน้ากลอง
เรามาถึงที่ฟาร์แลนด์สแล้ว
ศัตรูของเจ้าอยู่ไม่ไกล
เราต้องหาที่หลบซ่อน ก่อนตาเจ้าจะมาถึง
เราต้องไปเดี๋ยวนี้
เร็วเข้า ลุกขึ้นสิ ไปเร็ว
พอเราเข้าไป
เจ้าคงจะบ่นเรื่องกลิ่น
จำไว้ว่าจมูกข้าไวต่อกลิ่น กว่าจมูกเจ้าสิบเท่า
เจ้ามีคำถาม ข้าดูออก
- ใคร... - ให้ถาม 3 ข้อ
แต่ข้ามีมากกว่านั้น
3 ข้อ แต่เจ้าต้องกินก่อน
ทำไมถามได้แค่ 3 ข้อ
- โอเค นั่นคือข้อแรก - ฮะ
ข้าไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น
เจ้าเป็นใคร
เจ้าจำข้าไม่ได้จริงน่ะ
หลายปีที่เจ้าต้องพกข้าไว้ในห่อผ้า
ตอนนี้เจ้ารู้แล้วสิว่าทำไม
แต่เจ้าเป็นแค่เครื่องรางไม้
เจ้าตัวแค่นี้
แถมข้าตั้งชื่อมันว่า "เจ้าจ๋อ"
ถ้าตอนนั้นข้ามีชีวิต ข้าคงเดือดปุดๆ แน่
แม่เจ้าใช้เวทมนตร์สุดท้ายของนาง ช่วยเจ้าไว้
และชุบชีวิตข้า
เอ้า ดื่มซะ
- เหม็นอ่ะ - ในนี้เหม็นหมดแหละ
- ดื่มเข้าไป - ข้าไม่อยากดื่ม
บอกว่าดื่มเข้าไป
เจ้าเป็นป้าจ๋อขาโหด ใช่ไหม
ใช่ ถูกต้อง และนั่นข้อที่ 3
เจ้าหมดสิทธิ์ถามแล้ว ทีนี้ฟัง
ข้ามีหน้าที่ปกป้องเจ้า
เจ้าต้องทำตามที่ข้าบอก
ถ้าเจ้าไม่กิน ก็จะไม่มีแรง
ถ้าไม่มีแรง เจ้าก็จะเชื่องช้า
แล้วถ้าเชื่องช้า เจ้าก็จะตาย
ร้อนอ่ะ
ดื่ม
โอ้ โทษทืนะ
เจ้าต้องเริ่มจริงจัง กับเรื่องนี้ได้แล้ว
นี่เป็นเรื่องจริง ไม่ใช่เรื่องเล่า
พวกนั้น พวกน้าของเจ้า พวกเขาไม่เคยหิว
พวกเขาไม่เคยนอน
พวกเขาจะหาเจ้าเจอ
แล้วถ้าเราไม่เตรียมตัวให้ดี
พวกเขาจะฆ่าข้า และควักตาอีกข้างของเจ้าไป
แล้วเราต้องทำยังไง
เราจะต้องหาชุดเกราะให้พบ
มันคือสิ่งเดียวที่จะปกป้องเจ้าได้
เป็นเรื่องจริงหรือนี่ เรื่องจริง จริงด้วย
ไม่ต้องกลัว ข้าไม่แย่งมันไปหรอก
ข้าดึงผมท่านแม่มา
ข้าไม่ได้ตั้งใจ
แม่เจ้ามีพลังอำนาจมาก
นางปลุกเสกชุดคลุมของเจ้า
เพื่อว่าเมื่อถึงยามคับขัน มันจะพาเจ้าบินหนีไป
นางใช้พลังสุดท้ายที่มี ชุบชีวิตข้า
สร้อยเส้นนี้ เส้นผมของเธอ คือที่ระลึกถึงนาง
ความระลึกถึงคือสิ่งที่มีพลังมาก คูโบ้
อย่าทำมันหาย
ขอถามอีกข้อได้ไหม
- ข้อสุดท้าย - เจ้ารู้ใช่ไหมมันอยู่ที่ไหน
ชุดเกราะน่ะ
ไม่ ข้าไม่รู้
นอนได้แล้ว
ฝันดี ป้าจ๋อ
คูโบ้
คูโบ้ เจ้านอนละเมอ
เจ้าฝัน
ร้องหาพ่อเจ้าซะดัง
จากนั้นกระดาษก็ปลิวจากห่อผ้าของเจ้า แล้วมันก็พับเองเป็นรูป...
เขา
เขายืนอยู่ตรงนั้นหลายชั่วโมงแล้ว คอยมองเราเงียบๆ
ข้าไม่เชื่อหรอกนะ ว่าแบบนี้เป็นโอริกามิ
สาบานได้ว่ามันต้องใช้กรรไกร
สมัยตอนอยู่ในถ้ำ เวลาแม่ฝัน ก็จะเป็นแบบนี้
แล้วกระดาษจะคลี่ออกเองตอนเช้า
มันอะไรกัน
เจ้าทำอะไรน่ะ
นี่คงเป็นวิธีตอบกลับของพ่อข้า
ข้าอยากบอกว่า เอาชะตากรรมของเราไปฝาก ไว้กับคำแนะนำของมนุษย์กระดาษ
ดูเป็นความคิดที่แย่
แต่ถึงจะแย่ ก็ดีที่สุดเท่าที่เรามี
เจ้ากำลังเก่งกล้าขึ้นเรื่อยๆ
เจ้าอาจไม่อยากมอง ว่ามันเป็นเรื่องน่าดีใจ
ยิ่งเราเก่งกล้าขึ้น โลกก็ยิ่งอันตรายขึ้น
ชีวิตมีวิธีสร้างสมดุลที่แปลกๆ น่ะ
ป้าจ๋อ เจ้าเคยพูดให้กำลังใจใครไหม
ข้าให้กำลังใจเจ้าว่าห้ามตาย
"ข้าให้กำลังใจเจ้าว่าห้ามตาย"
ยุง รำคาญชะมัด
ข้าเปล่านะ สาบานได้
กระดาษหมดแล้ว ความอดทนก็หมดด้วย
ข้าไม่ได้สั่งพวกมันนะ
หนที่ 2 น่ะ
ข้าเปล่าจริงๆ
- คือไม่ได้ตั้งใจ ก็แค่คิดเล่นๆ แต่.. - เวทมนตร์ไม่ใช่เรื่องง่าย
เจ้าต้องหัดควบคุมมัน
มีสมาธิกับสิ่งที่ทำ และจำไว้ให้ขึ้นใจ
อย่าทำป้าจ๋อยัวะ
เดินระวังล่ะ คูโบ้ นี่ไม่ใช่นิทานที่เจ้าเล่า
เจ้ารู้ได้ไง อาจใช่ก็ได้
ข้าเป็นพระเอกผู้กล้า ส่วนเจ้าเป็นป้าจ๋อขาโหด
พระเอกมาแล้วก็ไป
แต่ไม่รู้เมื่อไรเรื่องไม่ดีจู่ๆ ก็โผล่มา..
ป้าจ๋อ
คูโบ้
ป้าจ๋อ ช้าก่อน
เขาไม่ได้จะทำร้ายข้า
- เขาแค่ต้องการ... ฮานโซ่ - ฮานโซ่เหรอ
ฮานโซ่
ข้ายังอยากกระซวกเขาอยู่ดี
ทำไมเจ้าชอบมโนแง่ลบตลอด
โทษนะที่ข้าไม่ไว้ใจ ปีศาจแมลงยักษ์มีเขา
ที่เพิ่งจับเจ้ามา
ฮานโซ่ ใช่ ข้าจำเขาได้
บางทีเขาอาจเคยเป็น หัวหน้าของข้า
ว่าไงนะ ตะกี้ว่าอะไร
เราเคยมีตรา ตราของซามูไร
เจ้าเคยเห็นตรานี้ไหม
นี่เป็นปาฏิหาริย์แน่ๆ
เจ้ามีเสื้อคลุมของพวกเรา
เจ้าใส่เสื้อคลุมของพวกเรา
ทำไมเจ้าเอาเสื้อคลุมเรามาใส่อ่ะ
เขาไม่จำเป็นต้องตอบเจ้า
เจ้าเป็นใคร
หลายปีก่อน ข้าถูกสาป
ให้ต้องอยู่ในร่างนี้
ถูกสาปให้พเนจร อยู่ในฟาร์แลนด์ส
ถูกสาป หรือ "โดนสาป"
ไร้เพื่อน ไร้หัวหน้า
ไม่มีกระทั่งชื่อ หรือความทรงจำอะไร เกี่ยวกับชีวิตนักรบผู้หาญกล้าของข้า
เจ้าเคยเป็นคนเหรอ
ไม่ใช่ตาสีตาสาด้วยนะ
แต่เป็นซามูไร
แบบว่า ข้ามั่นใจ
คือข้ามีของ
ข้าน่าจะเป็นซามูไร ไม่ก็พวกบ้าเก็บของ
ไม่ว่ายังไง ในอกข้ามีเลือดนักรบ
ถ้าเจ้าจำอะไรไม่ได้ แล้วเจ้ามั่นใจได้ไง
เพราะมันแวบขึ้นมา
จากเวลาที่ข้าเจอของตอนข้าออกเดินทาง
บางครั้ง ก็เป็นเสียง
ไม่ก็กลิ่น
- เหม็นขนาดนี้ คงแวบบ่อยสิท่า - ความทรงจำค่อยๆ ลางเลือน...
เหลือแต่ความรู้สึกว่า ข้าเคยเป็นส่วนหนึ่ง ของสิ่งที่ยิ่งใหญ่
ป้าจ๋อ ข้าบอกเขาได้ไหม
ข้าว่าอย่าดีกว่า
- เขามีสิทธิ์รู้ - ห้ามเด็ดขาด
- แต่ข้า... - ไม่มีแต่ ห้าม!
- อะไร บอกข้าเรื่องอะไร - ฮานโซ่เป็นพ่อข้าเอง
คูโบ้
นี่เป็นปาฏิหาริย์จริงๆ
ข้าพบบุตรของนายข้าแล้ว
อย่าเจ๋อ
ไม่ว่าอะไรก็ตาม ที่พาเจ้ามาที่นี่ ไม่ว่าพวกเจ้า ค้นหาอะไรอยู่
ตอนนี้ข้าจะช่วยเจ้า
ข้าจะร่วมค้นหา ข้ายินดีมอบชีวิตให้เจ้า หากว่าจำเป็น
สุดยอด จริงเหรอ
อะไร เจ้าคิดว่ามีแววเหรอ
คือข้ารู้ว่าการค้นหาเป็นยังไง มีคนตายบ่อยๆ
ตายยังกับแมลงวันร่วง แต่มันไม่สำคัญหรอก
เพราะข้ารู้สึกว่านี่คือชะตาลิขิตของข้า
ไม่ มันไม่ใช่
เราไม่เชื่อเจ้า เพราะเจ้าก็เชื่อคำพูดตัวเองไม่ได้
เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเจ้าเลย
ป้าจ๋อ เจ้าพูดเองว่าการค้นหาของเรามันยาก
มีซามูไร ถึงจะโดนสาป จำอะไรไม่ได้ รูปร่างเหมือนแมลง
ก็อาจช่วยเราได้
ใช่ ข้ามั่นใจว่าข้าช่วยได้
- ขาดข้าไม่ได้ - ยังไงมิทราบ
แค่ยิงธนูเข้าผนังได้ ข้าไม่คิดหรอกว่า..
เก่งไม่เบา
อุ๊ต๊ะ ครั้งแรกที่ข้าทำซะด้วย
ไหนบอกซิ เราตามหาอะไร
แล้วข้าจะโชว์ "ฝีมือข้าที่ขาดไม่ได้" อีกเพียบ
คือเรื่องมันยาวน่ะ
ยาวก็จะฟัง สัญญาว่าจะฟังไม่กะพริบตาเลย
ที่จริงข้าน่าจะกะพริบตาไม่ได้
- ข้ามีเปลือกตาไหม - ก็ได้
เดินไปคุยไป ฮานโซ่เจอทางแล้ว
ตกลงเจ้าเคยเป็นลิงของเล่นเหรอ
คูโบ้ เรื่องนี้ไม่เห็นสำคัญกับเรื่องของเรา
ข้าพกนางใส่ห่อผ้าตลอด แต่ก่อนตัวนางแค่นี้
- โอเค คูโบ้ พอได้แล้ว - ตัวจิ๊ดนึง
และข้าตั้งชื่อนางว่าเจ้าจ๋อ
ข้าไม่ใช่ของเล่น เป็นเครื่องรางตะหาก
ข้าเชื่อ
นั่นดูท่าไม่ดีแฮะ
ห้ามแตะต้องอะไรทั้งนั้น
เขาทำ
เอาล่ะ
ไม่ต้องๆ
ก็ดี
คูโบ้ ดูนั่น
ดาบแกร่งไร้หัก
อาจเป็นกับดักก็ได้
ข้าลุยเอง
อะไร ถ้าเจ้าลุย มันไม่ใช่กับดักรึไง
"ไร้เงา" คือชื่อกลางของข้า
เจ้ายังไม่มีชื่อต้นด้วยซ้ำ
ไม่ต้องห่วง ข้าเอาอยู่
พี่ด้วงผู้ยิ่งใหญ่ชนะแล้ว
ข้าเอาไม่อยู่แล้ว
- ไม่อยากเอาด้วย - โธ่ ไอ้ขี้โม้
พลังดาบแกร่งไร้หักจงมา
มันหัก
ชื่อมันหมายถึงแค่ด้ามอ๊ะป่าว...
พี่ผิดหวังกับดาบวิเศษนี่นิดๆ
ดาบผิดด้าม เจ้างั่ง
ดูนั่น
ดาบ ปักอยู่บนหัวเขา
เฮ้ย ข้าขอวัดกระดูกเจ้าหน่อยซิ
ขำป่ะ เพราะเขาเป็นโครงกระดูก
กล้าเล่นมาได้
กระดูกคนละเบอร์อ่ะ
เลิกยิงธนูได้แล้ว
โดนตื๊บ!
- เจ้าบินได้เหรอ - ตามที่เห็น ใช่
เจ้าแน่ใจนะ มันไม่ได้ชื่อดาบไร้ทางเจอ
ข้าว่าข้าเจอแล้ว
ช่วยหน่อย คนไหนก็ได้
ไม่เอาคนนี้
คูโบ้
- คูโบ้ - ป้าจ๋อ
- ไม่ - คูโบ้
เยส!
ค่อยยังชั่ว จบซะที
ทุกอย่างดำมืดไปหมด
ลืมตาก็หายแล้ว
ปีกข้าไร้ความรู้สึกไปแล้ว
5 นาทีก่อน เจ้ายังไม่รู้ตัวเลยว่ามีปีก
เลิกดิ้นซะที
มา
- รู้สึกดีขึ้นไหม - โอ้ดี ทางซ้ายหน่อย
ลงไปอีกนิด
นั่นแหละ ฟินเลย
เดี๋ยว เจ้าทำดีกับข้านี่
- อย่าบอกใครเชียว - เราทำได้แล้ว พี่ด้วง
เราได้ดาบมาแล้ว
หยุด วางมันลง ดาบคมนะ
โอเค พอแล้ว ลุกขึ้น
- เรายังต้องเดินอีกไกล - เจ๊เอาจริงดิ
ข้าเอาจริงตลอด
พวกเจ้าจะทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ
เปล่าซะหน่อย เราแค่จะคุยกันแบบผู้ใหญ่
นั่นละจะทะเลาะกันอีก
คูโบ้ ไปตรงโน้นก่อน เล่นอะไรก็ได้
ไม่ใช่ดาบนั่น
เจ๊จ๋อ นี่เป็นทะเลสาบลอง
เราเดินข้ามไม่ได้หรอก เราต้องว่ายข้ามไป
ข้าแบกคูโบ้ไปได้
แบกคูโบ้งั้นเหรอ นั่นเหรอแผนเด็ดของเจ้า
ฟังนะ ข้าขอบคุณที่เจ้าช่วย จริงๆ
แต่ถ้าเป็นเรื่องของเจ้าหนู
- ข้ารู้ดีที่สุด - อ๋อเหรอ
และสิ่งที่ดีที่สุด คือไม่ฟังความเห็นกาจั๊วะพูดได้
ทีคนพูดยังเป็นลิงเลย
ข้ายังได้ยินชัดแจ๋ว
ก็เล่นให้ดังขึ้น
เราคุยกันจบแล้ว ลิงไม่ว่ายน้ำ
ไม่ต้องห่วง ลิงดู แล้วลิงก็ทำตาม
เจ้ารอพูดคำนี้ มานานแค่ไหนเนี่ย
ตั้งแต่รู้จักเจ้าเลย
เอ๊ะ นี่เราผู้ใหญ่คุยอะไรกันอยู่
เจ้านี่เพ้อเจ้อ เพ้อเจ้อบ้าบอที่สุด
เพ้อมาก
ข้ามทะเลสาบนี่เพ้อเจ้อที่สุด
ไม่ใช่ความผิดของเจ้า หัวเจ้าไม่มีความคิดนี่นา
พูดงี้ของชักขึ้น
ข้าอาจไม่รู้ทุกเรื่อง
- ไม่รู้อะไรเลย - อะไรก็ช่าง
แต่ข้ารู้ว่าคูโบ้ทำอะไรได้ มากกว่าที่เจ้าคิด
เจ้าปกป้องเขาเกินไปแล้ว
ข้าจะปกป้องเขายิ่งกว่านี้อีก
หน้าที่ข้าคือดูแลให้คูโบ้ปลอดภัย และนั่นไม่ใช่
เจ้า เจ้าไม่ปลอดภัย
คูโบ้ยังเด็ก
แต่มีพรสวรรค์เหลือเชื่อ เขาเพิ่งช่วยชีวิตเรา
ก็ใช่ เขามีพลังมาก แต่เขายังต้องเรียนรู้อีกเยอะ
อะไร
อุ๊ต๊ะ เขาหัวไวด้วย
เจ้ารู้มาก่อนไหม ว่าทำยังงั้นได้
ขี้อวด
เอาล่ะ สูดหายใจลึกๆ
ทำหัวให้โล่ง
เรื่องนั้นข้าถนัด
แล้วค่อยๆ ดึงถอยหลัง อย่างนั้น
หลับตาข้างนึง เรื่องนี้เจ้าถนัด
มีสมาธิกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
ค่อยๆ ตัดอย่างอื่นไป
แล้วปล่อย
- เย้ - ยิงได้สวย
ยิงสวยมาก
ไม่เลว
แล้วเจ้าคิดจะเอาปลาขึ้นเรือยังไง เราจะได้กินกัน
ข้าบอกจะสอนเขายิงธนู ไม่ได้บอกตกปลา
ตกปลา ไว้ค่อยสอนพรุ่งนี้
เอามานี่
อุ๊ต๊ะ จ๋อมือไว
ลองใหม่
ดึงแล้ว...
เยส เชือก
หัวใสเหมือนหัวลิงเลย
เจ้าเองก็ยิงแม่นใช้ได้
ตอนนี้ดูเจ้าสองคนแล้วขนลุก
เราต้องหาอะไรมาหั่นเจ้านี่
ดาบแกร่งไร้หัก
ต้องเอาของกิน มาเล่นด้วยเหรอ
ใช่
เป็นอะไร คูโบ้
ทำอย่างกับไม่เคยนั่งกินข้าว กับลิงและด้วงมาก่อน
ข้าไม่เคยนั่งกินข้าวกับใครมาก่อนน่ะ
กินเร็วเข้า เจ้าต้องการพลังงาน
และนี่อร่อยกว่าซุปวาฬแยะ
คูโบ้ ถามหน่อย
ก่อนเจ้าห้าวหาญออกผจญภัย เจ้าเป็นยังไงเหรอ
ส่วนใหญ่ข้าก็คอยดูแลแม่
และเป็นนักเล่านิทาน
พวกเรื่องนักรบผู้กล้าตามคิดบัญชี สู้รบกับเหล่าปีศาจ และมีเวทมนตร์
ข้าเล่านิทานเก่งนะ
แต่เล่าให้จบไม่เก่ง
บางครั้งข้าก็เล่าเรื่องเล็กๆ ให้แม่ฟัง
อย่างปาหินให้กระเด้งบนผิวน้ำ หรือไล่จับหิ่งห้อยในไร่หม่อน
เวลาที่ข้าเล่าเรื่องพวกนี้ ตาแม่จะเป็นประกาย
ข้าดูออกว่าแม่เห็นข้า
มองเห็นข้าจริงๆ
ข้าก็มองเห็นแม่ด้วย
ตัวตนของแม่
จิตวิญญาณของแม่ ที่พยายามหาทางออกมา
มันสวยงาม
รู้อะไรไหม คูโบ้
ตั้งแต่สมัยเจ้าเล่านิทาน ก่อนเจ้าออกผจญภัยที่ยิ่งใหญ่นี้
เจ้าก็เป็นฮีโร่แล้วล่ะ
เราต้องเอาเรือเข้าฝั่ง
หาที่ซ่อนและ...
ชิ้นที่ 2 ของชุดเกราะ
เกราะอก
อยู่ข้างใต้นี้งั้นหรือ
โอเค ข้าไปเอาเอง
- พี่ด้วง ช้าก่อน - ไม่ ไม่ต้องห่วง
ด้วงอึด กลั้นหายใจในน้ำได้นานมาก
อะไรนะ ตั้งแต่เมื่อไร
ใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้น เจ๊จ๋อ
ตกลงเจ้าจำอะไรไม่ได้ แต่ด้วงว่ายน้ำได้
กลับติดอยู่ในหัวงั้นรึ
อย่า พี่ด้วง
แม่ข้าเคยเล่าเรื่อง ทะเลสาบลองให้ฟัง
ใต้น้ำมีอะไรบางอย่าง
งั้นเหรอ
มีอะไรล่ะ
แม่บอกว่ามีสวนแห่งดวงตา ตาหลายดวงที่จ้องมองเรา ทะลุไปถึงจิตใจเรา
พวกมันจะให้เราเห็นความลับ สิ่งที่จะดึงเรา อยู่ข้างล่างกับมัน
ตลอดไป
เข้าใจล่ะ
งั้นข้าจะไม่มองตาใคร
แม้ว่าข้าเป็นคนจริงใจสุดๆ
อย่าคิดถึงเค้ามากนะ เจ๊จ๋อ
ระวังตัวล่ะ
เขากำลังตามหาชุดเกราะ เหมือนพ่อจอมโอหังของเขาเลย
ใช่ พี่สาว
งั้นเราต้องไม่ให้เขาหาชิ้นที่เหลือเจอ
ป้าจ๋อ ข้าว่าเขาเกิดเรื่องแล้ว
เราควรไปช่วยเขา
คูโบ้ พวกน้าเจ้ายังล่าเราอยู่ ข้าเสียใจ
แต่เราต้องรีบเข้าฝั่ง
คูโบ้
ดูนี่สิ
ข้ามาตกปลา กลับตกได้ลิงเน่าๆ แทน
น่าสมเพชที่เวทมนตร์ของพี่ข้า เสกได้แค่สัตว์ชั้นต่ำแบบนี้
สัตว์ชั้นต่ำตัวนี้ จะ(Copyright)ีกเจ้าเป็นชิ้นๆ
คูโบ้
ข้าขยี้สิ่งมีชีวิตบนโลกนี้ได้ เพียงแค่ปลายเล็บ
ชนะเจ้า ไม่ได้มีเกียรติเอาซะเลย
คิดดูเจ้าจะรู้สึกยังไง ถ้าเสียท่าแพ้ข้า
ข้าเคยสูญเสียแค่ครั้งเดียว
11 ปีก่อน ข้าเสียพี่สาวไป
หล่อนไปตกหลุมรักเจ้าคนโง่ แล้วทรยศพ่อของเรา
หล่อนเป็นคนเนรคุณขี้ขลาด
ใครกันแน่ที่ขี้ขลาด
ข้าได้มาแล้ว ได้มาแล้ว
เจ้าด้วง เกิดอะไรขึ้น คูโบ้อยู่ไหน
อุ๊ต๊ะ รีบลงไปเร็ว เกิดเรื่องกับเขาแล้ว
เข้าใจล่ะ
ท่านแม่
สัตว์โลกนี่น่าทึ่งจริงๆ
สู้ยิบตา เพื่อตายวันพรุ่งนี้
บนโลกมีสิ่งที่คุ้มค่าแก่การต่อสู้
บนนี้ไม่มีอะไรมีค่าทั้งนั้น
น่าสมเพชกับเรื่องที่เกิดขึ้น กับพี่สาวข้า
ข้าหลงชื่นชมหล่อน หล่อนเคยเข้มแข็ง
แต่ความรัก ทำให้หล่อนอ่อนแอ
ไม่จริง
มันทำให้ข้า เข้มแข็งขึ้นต่างหาก
ทางนี้
ดวงตา...
ปีศาจดวงตา
ทำให้เขาตกอยู่ในภวังค์
ไม่นะ ไม่
ไม่
ฟื้นสิ ฟื้นสิ คูโบ้
ฟื้นสิ ได้โปรด ฟื้นสิ
ได้โปรด ขอร้อง ฟื้นสิ
เจ้าจะต้องไม่เป็นไร
ข้าอยู่นี่แล้ว
ข้าอยู่ข้างเจ้า
ข้าเห็น....
อะไร เจ้าเห็นอะไร
ข้าเห็น....
ท่านแม่
ลูกแม่
เจ้าคงเหมือนพ่อมากกว่าสินะ
พวกเจ้าจ้องข้า
ให้ข้าเดานะ พวกเจ้ามีคำถาม
- ทำไม... - ข้าถามก่อน
คำถามแรก ถ้าข้าเป็นด้วง แล้วเจ้าเป็นจ๋อ
ทำไมไม่เรียกเขาว่า "เด็กชาย"
โถ เด็กน้อย
ไว้ค่อยถามทีหลัง
เราต้องนอนพักแล้ว
เล่าเรื่องของแม่ก่อน แล้วเราถึงจะหลับลง
ได้โปรด
ก็ได้
งั้นลูกช่วยแม่หน่อย
คืนที่แม่พบกับพ่อของลูก...
ท่านแม่
แม่กับพวกน้องสาว ไปที่วิหารกระดูก เพื่อฆ่าฮานโซ่
อ้อ ครับ
ราชาจันทราสั่ง...
ให้แม่กับพวกน้องๆ ลงมาจากฟ้ารัตติกาล
เพื่อฆ่านักรบผู้กล้าทั้งหลาย
ตาของลูกบอกเราว่า...
ใครก็ตามที่พบชุดเกราะวิเศษ
ผู้นั้นจะมีพลังมากเกิน จนเป็นภัยต่อสวรรค์
คืนนั้นแม่ลงมาถึงที่วัด ก่อนพวกน้องๆ
และได้พบเขา ฮานโซ่ผู้เก่งกล้า
"เจ้าทำให้พ่อข้าโกรธ" แม่บอกเขา
"จงตายซะ"
ใช่ สมเป็นเจ้าเลย
พี่ด้วง
เราสู้กัน
ฮานโซ่แกร่งกล้า
แต่แล้วเขาก็หยุด
เขามองตาแม่ และพูดเพียงแค่ 4 คำ
4 คำที่เปลี่ยนทุกอย่าง
"ข้ารักเจ้า..."
"จ๋อ" ป่ะ
"เจ้าคือคนที่ข้าตามหา" เขากระซิบ
แม่เคยเห็นสิ่งอัศจรรย์ ในจักรวาลมาแล้ว
แต่สายตาอบอุ่นของเขา เมื่อแม่สบตาเขา
แม่กลับไม่เคยเห็นมาก่อน
สิ่งที่แม่เห็น คือความเป็นคนของเขา
มันมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง ในโลกที่เย็นชาของแม่
เมื่อได้รู้จักความเมตตาของเขา ทำให้แม่ได้รู้จักตนเอง
แม่ไว้ชีวิตเขา
เขามอบชีวิตให้แม่
แล้วเขาก็มอบลูกให้แม่
แต่ตาเจ้ารู้เรื่องของเราเข้า
เขาโกรธแม่ที่ทรยศ จนสวรรค์ต้องสะเทือน
พ่อกับทหารของเขายอมสละชีวิต เพื่อให้แม่อุ้มเจ้าหลบหนีไป
ทำไมตาถึงเกลียดข้าฮะ
โถ คูโบ้
เขาไม่ได้เกลียดลูก
แค่ต้องการทำให้ลูกเป็นเหมือนเขา
มองไม่เห็นความเป็นมนุษย์
เหมือนที่แม่เคยเป็น
แล้วลูกจะได้อยู่เคียงข้างเขา เป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวเขา
ที่เย็นชา แข็งกระด้าง
และเพียบพร้อม
ข้าจะไม่มีวันเป็นแบบเขา ไม่มีวัน
แม่รู้
เขาเหนื่อยน่ะ
ข้าก็เหนื่อย
ข้าไม่ห่มผ้าให้เจ้าหรอก
เจ้าบาดเจ็บ
แค่ถลอก
เจ๊จ๋อ ทำไมเจ้าเพิ่งมาบอกเขา ว่าเจ้าเป็นใคร
เวทมนตร์ที่ทำให้ข้ายังคงอยู่ค่อยๆ ลดลง
ข้าจะอยู่ได้ไม่นาน
แล้วคูโบ้จะต้องอยู่ ตามลำพังอีกครั้ง
ไม่ตามลำพังแล้ว
เขาเป็นลูกของฮานโซ่
ข้าจะทำทุกวิถีทาง เพื่อปกป้องเขา
ขอบคุณนะ เจ้าด้วง
ได้รู้ว่าคูโบ้จะมีคนคอยดูแล เมื่อข้าจากไป
ข้าจะได้จบเรื่องข้าได้อย่างสบายใจ
เรื่องของเจ้าจะไม่มีวันจบ
เขาจะเล่าเรื่องเจ้า แล้วคนพวกนั้น ก็จะเล่าต่อ
แล้วเพื่อนของคนพวกนั้น ก็จะเล่าต่อ
แล้วเพื่อนของเพื่อนคนพวกนั้น ก็จะเล่าต่อ แล้วเพื่อนของเพื่อนคนพวกนั้น ก็จะเล่าต่ออีก
- แล้วเพื่อนของเพื่อนของ... - เจ้าด้วง
สรุปว่าเรื่องราวของเจ้าจะยังอยู่...
กับเขา
หวัดดี สหายน้อย
ร้องเพลงกับข้าหน่อย
แต่ท่าน...
- ท่าน... - บอดสนิท กว่าเจ้างั้นรึ
จะบอกว่าตาบอดทั้ง 2 ข้างตะหาก
นั่นหมายความว่า ข้าเห็นความจริงแท้ทวีคูณ
ตกลงนี่เป็นความฝัน
แล้วเป็นฝันดีหรือฝันร้ายกัน
เจ้าดูเองสิ
ป้อมปราการของพ่อข้า
ใช่
อาวุธชิ้นสุดท้ายของชุดเกราะ
อยู่ที่นี่เหรอ
ตามตะวันยอแสงไปแล้วเจ้าจะพบมัน
ในสถานที่ๆ เจ้าอาจรู้สึกว่าเป็นบ้าน
ทวงสิทธิ์โดยชอบธรรมของเจ้า คูโบ้
ทำให้เรื่องนี้จบอย่างมีความสุข
ท่านแม่ พี่ด้วง ตื่นเร็ว
ตื่นแล้ว ตื่นแล้ว
ข้าไม่ตื่น
ลงไป
เหมือนข้านอนทับอะไร
ดาบแกร่งไร้ความนุ่ม
หมวกเหล็ก ข้ารู้แล้วอยู่ที่ไหน
ข้าเห็นในฝัน
ในฝันเหรอ
มันไม่มีความหมายอะไรพิเศษหรอก
ข้าเคยฝันว่า สู้กับโครงกระดูกยักษ์ มีดาบปักบนหัว
นั่นมันเรื่องจริง
เออใช่
พี่ด้วงก็
ไปเร็ว ทางนี้
ข้าแอบเห็นด้วยตาข้างเดียว อะไรขึ้นต้นด้วย "เอส"
- หิมะ - ไม่ใช่
เกล็ดหิมะ
- ไม่ใช่ - โอเค
อ้อ ต้นไม้มีหิมะเกาะ
ไม่เกี่ยวอะไรกับหิมะ
แล้ว "ซีเครียด" ล่ะ
ซื่อบื้อ
โอเค นึกออกแล้ว
หิมะ
เขาบอกแล้วว่าไม่ใช่หิมะ
คำตอบคือ "เพลง"
ขี้โกงนี่
เจ้าเห็นเพลงได้ไงกัน
พี่ดู
นกยางสีทอง
เชื่อกันว่า มันพาดวงวิญญาณคนตาย
ไปยังที่ที่พวกเขาต้องไป
พวกนั้นร้องเพลงอะไรอยู่นะ
เพราะดีนะฮะ
หลายคนพูดว่า เป็นเพลงเกี่ยวกับ ชีวิตหลังความตาย
ว่าเราจะไม่สูญสลายไป
ไม่งั้นรึ
แล้วเราจะเป็นยังไง
เหมือนกระดาษของคูโบ้ เราเปลี่ยนแปรสภาพ
เพื่อเราจะดำเนินเรื่องเราต่อไป ณ ที่แห่งใหม่
การจบของเรื่องนึง เป็นการเริ่มต้นของเรื่องใหม่
ข้าจำที่นี่ได้
นี่คือที่ที่พ่อข้าเตรียมตัวออกค้นหา
มีเรื่องนึงที่ข้าไม่เข้าใจ
ทำไมหมวกเหล็กถึงอยู่ที่นี่
คูโบ้
ปล่อยเรานะ
โอ้ พี่สาว
ข้าจำได้ว่าเราเคยชื่นชมเจ้ามากแค่ไหน
ในบรรดาพี่น้อง เจ้าเจิดจรัสที่สุด
เสียของจริงๆ
เราแค่อยากอยู่เป็นครอบครัว ในบ้านกลางหมู่ดาว
ความหมายของครอบครัว สำหรับเจ้ากับข้าต่างกัน
อย่าแตะต้องเขานะ นังแม่มด
แล้วเจ้าก็เข้ามา
แมลงหัวขโมยที่ลักหัวใจของพี่สาวข้าไป
อะไรนะ
แหม นี่สะใจจริงๆ
พวกเจ้าอยู่ด้วยกันตลอด เจ้ากลับไม่รู้เลย
เจ้าพรากหล่อนไปจากเรา
เราก็จะพรากสิ่งที่สาสมกัน ไปจากเจ้า
ความทรงจำ ไหลออกจากหัวเจ้าไวมาก
ลบความทรงจำ ตอนพวกเจ้าอยู่ด้วยกัน
ฮานโซ่
ว่าไงนะ
ฮานโซ่
ข้าไม่รู้เลย
ไม่
ข้าลืมไปว่ามาที่นี่ทำไม
ท่านแม่
ไม่ต้องกลัว ข้าอยู่นี่แล้ว
ท่านพ่อ
ลูกพ่อ
ดูเหมือนข้าแต่งงานกับแมลง
ใช่แล้ว
แต่เป็นแมลงซามูไรนะ
เจ้าคือคนที่ข้าค้นหา
เจ้าเป็นมาตลอด
ฮานโซ่ อย่าให้ลูกเป็นอะไร ไม่ว่ายังไง
ข้าสัญญา
ไม่
บินกลับบ้านไป คูโบ้
คูโบ้ นั่นเจ้าใช่ไหม
พวกเจ้ารีบหนีไปจากที่นี่ซะ
ราชาจันทรา... กำลังจะมา
ท่านตา
ข้าเอง คูโบ้
ข้ารู้ว่าตาเห็นข้า
หวัดดี หลานชาย
ดีใจที่ได้เห็นเจ้าในที่สุด
แค่พูดเ(Copyright)ยๆ
เจ้าหาชุดเกราะเจอแล้วนี่จริงๆ
แม่เจ้ามีเหตุผลที่พาเจ้ามาที่น่ารังเกียจนี้
ข้าเห็นนะ
ข้ารู้ว่าตาเห็น
เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะแบบนี้ ในที่สุดตาก็เห็นข้า
เป็นความผิดของข้าเอง ข้าควรจะเชื่อพ่อแม่
คูโบ้ เราทั้งคู่ต้องการสิ่งเดียวกัน
ตาอยากได้ตาอีกข้างของข้า นั่นหรอกที่ตาต้องการ
อ๋อใช่ แต่รู้ไหมทำไมข้าต้องการมัน
เพราะตาเป็นคนแก่ใจร้าย เหี้ยมโหด
ว่ากันแรงไปหน่อยนะ
ตราบใดที่เจ้ายึดติดกับ ดวงตาไร้ค่างี่เง่านี่
เจ้าจะขึ้นไปอยู่กับข้า...
บนสวรรค์ไม่ได้
เจ้าจะติดอยู่ที่นี่ ในนรกนี้
ต้องใช้ตาข้างเดียวจ้องมอง ความเกลียด ความเสียใจ
ความทุกข์และความตาย
สถานที่ที่ข้าอยากพาเจ้าไป เราไม่มีเรื่องเหล่านี้
จะมีแค่เจ้าอยู่กับครอบครัว
ที่ที่เจ้าสมควรอยู่
ครอบครัวข้าไม่เหลือแล้ว
- ตาฆ่าพวกเขาหมด - ไม่
พวกนั้นรนหาที่เอง
พวกนั้นหยามเกียรติข้า และทำลายลำดับของสรรพสิ่ง
นั่นมันเรื่องที่ตาคิดเอง
โธ่ คูโบ้
เมื่อเจ้าขึ้นไปอยู่กับตา เจ้าจะอยู่เหนือเรื่องต่างๆ
เจ้าจะเป็นอมตะ
เจ้าจะ...
ไร้ที่สิ้นสุด
ไม่ ตาคิดผิด มีที่สิ้นสุด
ทุกเรื่องมีจุดจบ
อย่างนั้นเรอะ
แล้วเรื่องนี้จะจบลงยังไง
ข้าฆ่าตา
ก็ได้ นี่ใช่ไหมที่เจ้าปรารถนา
ต่อสู้กับปีศาจชั่วร้าย ที่ทำลายชีวิตเจ้า
เพื่อพิสูจน์ว่าเจ้า มีค่าเหมือนพ่อชะตาขาดของเจ้า
มนุษย์น่าสมเพช
เจ้าอยากเป็นมนุษย์ใช่ไหม
งั้นจงสัมผัสความอ่อนแอของพวกเขา
ต้องอับอายเหมือนพวกเขา
เจ็บปวดเหมือนพวกเขา
นี่คือจุดจบของเรื่องราวเจ้า
รีบใช้ตาข้างเดียว มองครั้งสุดท้ายซะ
มองสั่งลาสถานที่ต่ำช้านี้ซะ ที่ๆ เจ้าเรียกว่าบ้าน
ข้าจะไม่จากไปไหน
ในสิ่งเลวร้ายทั้งหลายบนโลก
ยังมีบางสิ่งที่งดงามเหนือกว่า
แม่ข้าเคยเห็นมาแล้ว
เช่นเดียวกับพ่อข้า ข้าเห็นแล้ว
แม้จะมีตาเพียงข้างเดียว
งั้นข้าจะต้องควักตาเจ้าอีกครั้ง
ใช่ไหม
หากเจ้าต้องกะพริบตา รีบกะพริบซะ
ข้ารู้ทำไมตาต้องการตาของข้า
เพราะไม่มีตา
ข้าก็มองไม่เห็นดวงตาคนอื่น ไม่เห็นจิตใจเขา
- ความรักของเขา - ทุกสิ่งที่เจ้ารักไม่อยู่แล้ว
ทุกสิ่งที่เจ้ารู้จัก ถูกพรากไปหมดแล้ว
ไม่จริง
มันยังอยู่ในความทรงจำของข้า
มันคือสิ่งวิเศษ ที่มีพลังที่สุด
มันทำให้เรา เข้มแข็งกว่าตาร้อยเท่า
พวกนี้คือความทรงจำ ที่เรามีถึงคนที่เรารักที่จากไป
และถ้าเราเก็บเรื่องของเขาไว้ในหัวใจ
ตาก็จะไม่มีวันพรากมันไปจากเราได้
นั่นเป็นเพียงแค่เล็กน้อย
ข้าอยู่ที่ไหน
สวัสดีฮะ ท่านตา
โอ้ หวัดดี
ตาเจ้าเป็นอะไร
ตาจำไม่ได้หรือฮะ
ไม่ได้ ข้าเสียใจ หนุ่มน้อย
แต่เหมือนข้าจำเรื่องราวของข้าไม่ได้
เจ้าช่วยข้าได้ไหม
ข้าบอกเขาเอง
ไม่ พวกเราจะบอกเขาทุกเรื่องที่เขาต้องรู้
เจ้าเป็นคนที่ใจดี อ่อนโยนที่สุดในหมู่บ้านนี้
- งั้นหรือ - ใช่
ทุกวันท่านจะเดินยิ้ม และให้เศษเหรียญกับเด็กๆ
แบบหนู
และหญิงชราด้วย
ท่านสอนลูกๆ ข้าว่ายน้ำ
อะไรนะ
และท่านให้ผ้าห่มกับคนจน
เจ้าเป็นคนดี
- ท่านให้อาหารกับผู้หิวโหย - ท่านช่วยเหลือคนอื่นเสมอ
ท่านเป็นตัวอย่างที่ดี
แน่นอน ปราก(Registered Trademark)ว่าข้าเป็นคนไม่เห็นแก่ตัว
พวกเราถึงได้รักท่าน
รู้ไหม พวกเรามีบางอย่างเหมือนกัน
เราทั้งคู่รักหลานชายของเจ้า
เขาชื่อคูโบ้
คูโบ้
ตาขอโทษ
แต่ตาจำไม่ได้
งั้น...
หลานชายเจ้าเป็นนักเล่าเรื่อง
เขาจะเล่าทุกเรื่อง ที่เจ้าลืมให้ฟัง
จริงหรือ
แน่นอนฮะ
หวัดดีฮะ ท่านแม่
ท่านพ่อ
ข้ารู้ว่าข้ามักจะพูดยาวไปหน่อย
(Copyright)ะนั้นข้าจะพูดสั้นๆ
ข้าขอบพระคุณมาก ที่ได้มีโอกาสพบพ่อแม่
ได้ฟังคำสอน ได้สัมผัสความอ่อนโยนของพ่อแม่
และได้กินอาหารกับพ่อและแม่
นี่เป็นเรื่องราวที่มีความสุข
แต่มันควรจะได้มีความสุขกว่านี้
ข้าไม่รู้ว่าจริงๆ ก(Registered Trademark)คืออะไร หรือนี่ทำกันยังไง
แต่หากพอจะมีทางที่...
รู้นะฮะ ข้ายังต้องการพ่อและแม่
ข้าจะได้บอกว่านี่เป็นเรื่องที่มีความสุข หรือไม่ข้าก็รู้สึกได้
เราทุกคนรู้สึกได้
เพื่อที่เราจะได้จบเรื่องนี้...
ด้วยกัน
อวสาน บรรยายไทย ศิริกมล เช(Registered Trademark)ฐ์อุดมลาภ
Thai